NIEUW, de Alpe d'Huez!

In verband met de vele aanvragen om naar de Alpen te gaan is de“Alpe d’Huez” toegevoegd. 
Deze reis is een prima voorberijding voor het beginnende schaats seizoen (hoogte stage) voor goede prestatie's.
Bij voldoende aanmeldingen gaan we van 18 tot 25 september naar de Alpe d Huez en omgeving. Met nadruk voor de omgeving.

Wat de omgeving betreft, er zijn op fiets afstand nog minstens zeven cols te beklimmen die niet zo bekend maar zeker niet onder doen voor de bekende Alpe d Huez!
En wat denk je (voor de liefhebbers) van de Marmotte! een omloop van 174 km (vrijblijvend) voor de echte doorzetters!
De Reis + verblijf (voor minimaal 15 deelnemenrs) is voor donateurs € 385,- p/p.  (donatie is  € 10,- p/p.)

Ook deze reis is met onze eigen VIP bus. Aanwezig is o.a. een komplete keuken, ijskast, magnatron, warm en koud water, echte koffie en thee, toilet, 220 volt aansluitingen 14 slaapstoelen, 5 tafels met stoelen, twee grootbeeld schermen, diverse bord en kaart spelen enz.
We verblijven op een prachtige camping met groot zwembad in ruime mobile homes aan de voet van de Alpe d'Huez.

Op zowel de heen en terugreis is volop broodjes, beleg en alle soorten drinken, versnaperingen te verkrijgen voor maar € 20,- p/p. 
Er worden deze week minstens twee pasta maaltijden gratis verstrekt!
Donateurskosten zijn  
€ 10,- p/p. per kalender jaar

Meld je vrijblijvend aan om een indikatie te krijgen van het aantal deelnemers!
Mail of bel,
Kees Missaar, info@spnh.nl Tel: 0651052705
Wie weet tot 18 september! 

Reis verslag, Mont Ventoux 2015.    

We zijn van 21 tot 28 augustus 2015 naar de “Mont Ventoux” geweest om onze trainingsarbeid om te zetten in het bewijs dat ook de Ventoux ons niet klein kan krijgen.
 
De mannen en 1 vrouw voor de rit Mont Ventoux.

 De reis liep voorspoedig de nacht door, na ontbijt in de bus en +/- een uur vertraging kwamen we zaterdag om +/- 13.00 aan op de camping. We hadden de aanhangwagen mee omdat er op de camping geen fietsen schuur was + er moest een ondersteunde fiets van 27 kg mee. Met ingebouwde alarm en een speciaal ontworpen fietsenrek konden we de fietsen ’s nachts opslaan en de ondersteunde fiets van Cees mee nemen. Op het rek stonden 7 fietsen compact en zo vast als een huis. Eric had ondertussen een indeling gemaakt. Na aankomst kon bijna de hele ploeg van18 personen het niet laten om nog even een ritje te maken via de (petit) de Col de Madeleine naar Malaucene. 

 ’S avonds een maaltijd genuttigd op de camping en de rit voor de dag daarop gepland.
We moesten van de camping eigenaar de bus verderop zetten vlak bij een boerderij.
Dit was echt een aanfluiting, we moesten met 13 ton over onverhard terrein door bos en smalle kronkelpaden en overhangende bomen en de bus uiteindelijk op een soort aardappelveld stallen? Ik was zo teleurgesteld, dit was absoluut onacceptabel, hier zou iedereen met criminele gedachten ongestoord zijn gang kunnen gaan + dat de grond erg zacht was.
Na beraad met de ploeg hebben we de bus met wat krassen weer naar de camping weten te krijgen.
Nu konden we de bus vlakbij zetten maar wel een meter van de weg af, nou ja we zien wel?

Zondag, regen voorspeld,  toch vol goede moed vertrokken we om een rit van 125 km te rijden via de Corges La Nesque naar Sault  en verder. Onderweg werden we nog verrast doordat een auto ons inhaalde waardoor het tegenover komend verkeer sterk moest afremmen en de derde auto zijn remmen niet kon vinden, BOEM, jammer, gelukkig alleen schade. We dronken een bakkie in een cafetaria in Sault, Helaas begon het heel erg te regenen waardoor (na wat beraad) uit veiligheidsoverweging werd besloten dat Leen en Kees (met taxi) de bus op zijn gaan halen.
Toen we met de bus terug aankwamen bij het cafetaria zat de stemming er goed in, er werd door Jan en enkele mede deelnemers gezellig gezongen, vele (ook niet fietsers) vonden het geweldig, eigenlijk jammer dat we daar weg moesten omdat de bus in de weg stond. Thuisgekomen een douche en drankje genuttigd en met de bus
een restaurant opgezocht en een heerlijke Pizza gegeten.

Maandag, ‘s morgens stortregen gehad maar in de middag zijn een aantal deelnemers toch de berg op gaan fietsen.
Anneke en Kees hebben boodschappen gedaan. Na deze regendag zouden weer met de bus uit eten gaan, helaas ontdekten we dat de bus behoorlijk in de blubber was weggezakt, toch een poging gewaagd om weg te komen, na 4 meter was het einde verhaal.
We hadden best wel trek, na nog wat drinken heeft Anneke ieder huisje een kilo macaroni gedeeld, dit zou op een signaal gekookt worden. Ondertussen heeft  Anneke met wat hulp van Paul, Leen de saus gemaakt.  Ieder huisje had de macaroni op tijd klaar, dit alles in de grote pan en roeren maar!  Vooraf de maaltijd zijn de eerste herinneringen uitgedeeld die Gerrit van Emous gemaakt en ontworpen heeft.
Gerrit kon er door omstandigheden helaas niet bij zijn.
We hebben evengoed nog een heerlijke dag en maaltijd gehad, enkele hadden wel 3x opgeschept en er was nog genoeg.

Dinsdag, zijn we vanuit Bedoin de pukkel op gefietst, de meeste rond 1.50hr. de snelste was in +/- 1.40hr boven zelf had ik wat meer moeite en een lekke band. Er was ook een groepje verkeerd gereden en zijn door Bedoin door gereden naar Malaucene, hierdoor zijn zij vanaf de West kant de Ventoux op gegaan. De groep waar ik in zat (11 man) zou afdalen naar Sault en vervolgens de route van zondag af maken door om de Ventoux  te rijden. Helaas hadden we geen kaart bij ons en twee navigatie lieten het af weten. We kozen om de snelste route naar de camping terug te rijden. Hierin kwamen we toch nog op een beklimming van bijna 1000 meter. Maar dan die afdaling, jee zeg wat een lang eind en wat een snelheid, geweldig en 104 km op de teller.
Woensdag, zou een rustdag moeten worden? ja ja met die Westlanders zeker? Als die niet minstens 90 km op de teller konden krijgen was hun dag nog niet gevuld? Ook de ploeg die in Alkmaar zijn opgestapt hebben nog flink wat kilometers getrapt.


Zelf ben ik na het boodschappen doen met Anneke mij gestort op het uitgraven van de bus, dit was een flinke klus, gelukkig kwam er een aardige chauffeur met een betonmixer onze kant op. Ook een aantal fietsvrienden kwam bij toeval thuis van de rit. We hebben stenen en grind gezocht om in het spoor achter de banden te leggen.
Met een dikke stalen kabel en een stevige ketting heeft de chauffeur en de baas van de betonmixer ons er achteruit uit getrokken.
Een hele opluchting voor ons allen. Leen heeft de twee schijnbaar rijkelijk beloond omdat zij zeer tevreden waren en knikten als Chinezen.
Nu mochten we van de campingbaas eindelijk toch op een plek staan die wij als eerste aangegeven hadden.
Piet zij voor de grap dat de banden wel heel erg smerig waren, natuurlijk kwam daar reactie op? De volgende dag waren de banden zo schoon dat ik dacht dat zij vernieuwd waren. Die Piet wat een kerel hij zou een schoonmaak bedrijf moeten beginnen.
Gelukkig dat de bus langs een verhard pad stond anders had het wel een heel lange vakantie geworden?
OP het menu stond pannenkoeken!
Veel, heeeeeel veel pannenkoeken zijn er gebakken met veel stoop en/of bruine suiker, een perfecte stapelmaaltijd  voor de grote dag.

Donderdag, de dag van de 3 beklimmingen!
Een groep van +/- 12man is ’s morgens 
om 7.15 gestart om de Ventoux 3 X op te gegaan, Anneke, Hans en ik zijn nog 1x vanaf Bedoin omhoog gegaan, Leen, Piet en Cees zijn naar een vriend in een plaatsje verderop geweest. Cees heeft zijn E fiets beschikbaar gesteld aan Anneke om zo eens de Ventoux te beklimmen. Het was een beetje vreemd om van je vrouw een duwtje in de rug te krijgen met de woorden,,, gaat het schatje? Voor Anneke was het een mooie ervaring om dit eens te beleven. 

Toen wij bij Chalet Reynard aan kwamen,  kwamen we de mannen tegen die vanaf Malaucene voor de tweede keer omhoog gefietst waren.
Paul besloot om het hierbij te laten en is afgedaald naar Bedoin
Wij verder de naar de top, een fotootje en wat snoep gekocht, afdalen naar Malaucene, ff een bakkie en via (petit) Madeleine weer terug.
We zijn daar voorbereidingen gaan treffen voor de grote spaghetti maaltijd.
Het werd een groot onthaal toen de mannen terug kwamen van 3 x de Ventoux, echt een super prestatie!
We misten alleen Tako nog? Ja Tako is nog een keer omhoog zei (vader) Eric, niet veel later kwam hij aan, gesloopt maar voldaan, wat een super prestatie, moest ie ook nog alle schouderklopjes en handje schudden incasseren waardoor de lach weer terug op zijn gezicht kwam.  
Op het fluitsignaal de spaghetti in de pan waarna we na een kwartiertje weer een heerlijke pasta maaltijd hebben gegeten en de mooie verhalen hebben verteld, wat een feest.

Vrijdag, rust en vertrekdag. Ook deze dag werd weer volop benut om zoveel mogelijk kilometers te maken, Ja we zijn er nou toch?
Spullen in de tas, fietsen in de bus en lekker aan het zwembad relaxen.
Om 18.00uur hadden we een afspraak in het restaurant om daar gezamenlijk het laatste vakantie maal te consumeren.
Alle deelnemers hebben uiteindelijk de trofee van Gerrit van Emous in ontvangst kunnen nemen omdat ieder de Mont Ventoux 1 of meerdere malen bedwongen heeft!

Om +/- 20.00 zijn we vertrokken en we zaten de volgende dag om +/- 10.30uur in de kantine van Jan v/d Knaap aan een bakkie.
Uit de vele bedankjes en toespraken hebben we kunnen constateren dat we allemaal een geweldige fietsvakantie hebben gehad.

We hebben niet alle namen genoemd omdat we meestal met de groep gefietst hebben, maar we willen iedereen heel hartelijk danken voor de deze geweldige fietsweek!

 

                                                                                                                                                                                                            Kees en Anneke

 

------------------------------------------------------